Persoonlijk

A christmas persco

Beste meneer Rutte of beste Rutte? Beste Marc? Of toch Hi Marc?

Misschien gewoon Hallo,

Ik zal even beginnen met te vragen of het goed is dat ik u tutoyeer en dus gewoon je en jij gebruik? U lijkt mij een prima vent, dus ik ga ervan uit dat dit geen probleem zal zijn.

Het gaat om het volgende.

Zaterdagavond keken wij de persco met bijna 7 miljoen anderen. Ho, even voor de goede orde, ze waren niet allemaal hier in huis hoor. Spaar me!

En net als heel veel mensen word ik ook wel een beetje zuur van alle maatregelen en die hele lockdown-ellende weer.

Maar weet je, ik kan er over gaan miepen of ermee dealen. Persoonlijk kies ik liever voor het eerste. Het is wat het is en ik kan er toch niets aan veranderen. Dat is ook eigenlijk niet waarom ik schrijf. Nee! Ik schrijf je omdat ik iets heb gemist tijdens de persco, iets belangrijks.

’s Middags (nog voor de zo belangrijke en met spoed ingelaste persco dus) is er iets gebeurd. Iets wat voor mij heel vanzelfsprekend is, blijkt voor een ander iets bijzonders.  

Wat er gebeurde:

Jesse had mij geroepen om naar boven te komen, hij wou een dansje laten zien. De welbekende oogdans. Dus… ik ben naar boven gelopen (in de hoop niet weer in zo’n vreselijke hoestbui te belanden door de inspanning), want ja zo’n oogdans kan je niet zomaar voorbij laten gaan natuurlijk. Die moet je een keer gezien hebben. Eenmaal boven zag Jeff dat er een vrouwtje was gevallen op straat. Gelukkig waren er twee mensen uit een voorbijgaande auto direct gestopt om haar te helpen. Nadat Jeff vroeg of hij kon helpen, werd er gevraagd om wat water. No problem! Jeff ging naar beneden om te helpen en ik bleef nog even bij het raam staan.

Toen ik het gezicht zag van de mevrouw schrok ik wel een beetje, want dat zat behoorlijk onder het bloed. Aangezien de heren die haar direct geholpen hadden alweer weg waren gereden, hebben wij mevrouw gevraagd even binnen te komen, zodat we even beter konden kijken wat er aan de hand was. Gelukkig leek het allemaal erger dan het was. En mevrouw was erg blij met onze hulp. (Dat heeft ze wel 300x gezegd) Na bijgekomen te zijn van de schrik en met een verbandje om haar hand is zij weer naar huis gegaan.

Terwijl Jeff bezig was met eerste hulp te verlenen, ontfermde onze kleine man zich over haar hondje.

Een uur of wat nadien wordt er aangebeld. Staat de dochter van deze mevrouw voor de deur met een hele mooie grote bos bloemen en een cadeautje voor Jesse. En dan blijkt dat een klein gebaar heel groot kan zijn. Wij (Jeff en ik) zijn uiteraard erg dankbaar voor deze blijk van waardering, maar nog veel dankbaarder dat wij deze mevrouw hebben kunnen helpen.

Dit vertelde ik tegen mijn zus via WhatsApp. Ook dat ik het superlief vind dat wij een bos bloemen krijgen en de kleine man zelfs een supergave raceauto, maar dat dit absoluut niet nodig was geweest. Voor ons is het helpen van onze medemens niet meer dan normaal.

Helaas kwamen mijn zus en ik tot de conclusie dat dit voor veel mensen niet meer zo heel erg vanzelfsprekend lijkt te zijn.

Dat je dit zelfs merkt aan de verbaasde gezichten wanneer je een onbekende spontaan groet op straat. Het is eigenlijk te gek voor woorden dan mensen tegenwoordig bijna in shock raken wanneer er een portie vriendelijkheid hun kant op wordt gegooid, alsof ze niet weten wat ze ermee moeten.  

En toen kwam daar een briljant idee. Niet mijn idee, maar dat van mijn zus. Het verplicht stellen van het kijken van kerstfilms. Nu alles toch weer dicht is en we de komende tijd weer voornamelijk thuis zullen zijn, is daar alle tijd voor. Ze zou het je nog vragen, maar we zagen het niet voorbij komen in de persco, vandaar dat ik je nu even schrijf. Misschien dat je dan nog een snelle persco kan inlassen om dit te vertellen. Op televisie, Netflix, Videoland en alle andere streamingdiensten geen gebrek aan aanbod 😉.

Weet je wat het namelijk is? In kerstfilms is bijna iedereen altijd vriendelijk tegen elkaar. Daar helpen mensen de ander wanneer dat gevraagd wordt. En soms ook ongevraagd. Natuurlijk zijn er ruzies en moeilijke situaties en momenten in die films. Ja! Ik (en mijn zus ook) weet echt wel dat dit niet het echte leven is. Maar als mensen een kleine beetje vriendelijkheid uit die films meenemen het echte leven in, dan is dat al pure winst en verdwijnt er een hoop zuur uit de wereld. Daarnaast word je toch gewoon blij van een kerstfilm? Win-win situatie zou ik zeggen.

Dus meneer Rutte, wat denk je ervan?

Lieve groetjes Moniek

7 gedachten over “A christmas persco”

  1. Ik heb toevallig de afgelopen drie dagen elke avond een kerstfilm gekeken om een beetje in de kerststemming te komen, want ja, echt vrolijk word je niet van al die maatregelen.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik snap jouw gevoel zo goed hierin! Dat gedeelte mis ik ook van de mensen tegenwoordig! En wat je zegt over de kerstfilms, misschien is dat de reden waarom ik er zo graag naar kijk!

    Geliked door 1 persoon

  3. Deze dagen vind ik het wel zo leuk om kerstfilms te kijken, zo kom je toch een beetje in de kerstsfeer en besef je je ook dat klaarstaan voor anderen in deze tijd er weleens bij inschiet.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s