Generatiekloof

Natuurlijk merk ik dat er een leeftijdsverschil zit tussen Danisha en Rick (de oudste twee) en Jesse (de jongste).

Ik bedoel, de dag dat Jesse voor het eerst naar de basisschool ging, ging Danisha voor het eerst naar haar stageplek en was Rick net thuis van zijn vakantie à la zon, zuipen, ziekenhuis met vrienden. Gelukkig zonder ziekenhuis, dat dan weer wel. Nou, die stage en zo’n vakantie gaan voor Jesse nog wel even duren 😉

Maar ik merk dat er niet ‘gewoon grote verschillen zitten in de leeftijd, het is een serieuze generatiekloof. Als je alleen al kijkt naar school.

  • Ziekmelden ging door ouderwets te bellen naar de school.
  • Als er iets bijzonders was, liep je even mee naar binnen en vertelde je het aan de juffrouw (of meester).
  • Nu (door corona) lopen zelfs de hele kleintjes al zelf naar binnen (*hart breekt elke ochtend weer als ik die kleine door die grote gang naar zijn klas zie lopen*), dus een berichtje via de app.
  • Ziekmelden gaat -je raadt het nooit- middels een berichtje in de app.

Het persoonlijke contact tussen juf/meester en ouder is (deels door alle maatregelen natuurlijk) minimaal. Stiekem vind ik dat best jammer.

Bij Rick en Danisha was het altijd hopen dat zij wat vertelden over school, anders moest je toch echt wachten tot de 10 minuten gesprekken. Nu word je bijna continu op de hoogte gehouden. Je weet nog net niet hoe vaak je kind naar de wc gaat op school. Hoewel ik me kan indenken dat je daar –als het anders dan anders is– ook een berichtje over krijgt.

En dan de 10 minutengesprekken. Als ik voor de gesprekken bij Danisha en Rick een beetje een schappelijke tijd wilde hebben, moest ik bijna voor de deur liggen op de dag dat de lijstjes aan de klassendeur werden gehangen. Dringen met andere ouders om maar zo snel mogelijk een tijd te kunnen prikken. Hoe eerder je was, hoe meer keus je had.

Nee, nu dan. Je krijgt een melding in de app dat je kan kiezen uit verschillende dagen en verschillende tijden. Natuurlijk is het nog steeds wie het eerst komt, wie het eerst maalt; maar de kans dat ik nu snel genoeg ben, is een stuk groter. Hoe zal dat straks gaan met het kerstdiner (ervan uitgaande dat dat nog steeds is natuurlijk). Als dat ook in de app komt, ben ik misschien wel een keer een van de eerste en kan ik het ook eens makkelijk houden.

Jesse weet nog niet van het bestaan van Jeff zijn fameuze roti koekoes, dus daar zal nog niet om gevraagd worden. Hoe anders was dat bij Danisha. 3 jaar achtereenvolgend werd hij gevraagd om die cake te maken. 3 jaar achtereenvolgend stond hij uren in de keuken om die cake te maken, die vervolgens elk jaar weer bijna in zijn geheel mee terug naar huis ging. Toegegeven, die jaren had ik ook best een makkie; mijn enige taak was: zorgen dat hij heel op school komt.

Laat ik nog even niet vooruitlopen op kerst en nog even bij het hier en nu blijven.

De continue stroom aan informatie. Niet alleen vanuit school, maar ook op het kdv was dit al zo en de BSO zet ook regelmatig foto’s in hun app. Ik blijf me erover verbazen hoe anders dat was bij Danisha en Rick. Daar moest de informatie over hoe de dag was uit hen komen. Vertelde ze niks, dan wist je niks. In dit geval zou het betekenen dat ik dan niet beter zou weten, dan dat Jesse niets doet op school. Als ik aan hem vraag wat hij heeft gedaan, is het antwoord steevast: “Niks!”

Nu weet ik natuurlijk dat dit niet het geval is. I’ve got the pictures to proof it! En vandaar uit komen we vaak wel een stapje verder en vertelt hij iets meer. Dus ergens helpt het krijgen van al die informatie toch ook wel een beetje.

Het is best bijzonder dat de oudste twee een andere generatie zijn dan de jongste. En ik vraag mij soms wel eens af, hoe het straks gaat als zij kinderen hebben en die gaan naar kdv, bso of school;  hoe zal dan de informatie gedeeld worden? Spreek je de juffen/meesters dan überhaupt nog wel of gaat dan echt alles digitaal? De tijd zal het leren.

Wat ik ook vooral merk bij mezelf, is dat ik nu echt op die informatie wacht ook. Regelmatig kijk ik even in de app, of ik niet toevallig een melding heb gemist. Als er dan een dag is zonder foto’s of een verhaaltje, besluipt toch een beetje het gevoel dat je wat mist.

Terwijl ik niet het idee heb dat ik bij Danisha en Rick heel veel gemist heb, ook al werd ik in die tijd niet van elke seconde op de hoogte gehouden. Alleen als er iets dringends was, dan kwam er of een telefoontje of een e-mailtje. That’s it!

Ik leg nu mijn telefoon even weg. Vandaag is hij gewoon thuis en maak ik zelf de foto’s.  

Lieve groetjes Moniek

2 gedachten over “Generatiekloof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s