Comfortzone

Hoe graag ik een heel verslag zou willen schrijven van de wedstrijd waar wij zaterdag naar toe gingen, dat gaat mij niet lukken; ik ben nu eenmaal niet zo goed in het precies onthouden wat wanneer gebeurde tijdens de wedstrijd. Iets met afleiding op de tribune…

Maar goed. Wij waren in Rosmalen en het was kneitergezellig op de tribune. Ik had mijn camera nog mee (duh!) en besloot om toch nog wat foto’s te gaan maken. En dit keer niet alleen de foto’s van de wedstrijd, maar ook foto’s van de dug-out en foto’s van de coachpraatjes tussen de inningen. De hele wedstrijd liep ik dus een beetje heen en weer tussen de tribune en het veld.

En ja, ook hier hadden ze een stenen tribune; misschien herinner je je het verhaal nog van mijn avontuur in de Beekse Bergen? Dit heb ik hier nog even lichtjes overgedaan. Ook bij honkbalvereniging Gryphons heb ik de tribune aan een grondige inspectie ondergaan. Hij is kennelijk iets zachter dan die van de Beekse Bergen, aangezien ik niks gekneusd of ernstig opengehaald heb. Wel is de lens van mijn camera gebroken. Ik kon wel janken! Herstel: Ik jankte de ogen uit mijn kop. Niet mijn lens! Dat zijn niet de goedkoopste dingen om te vervangen. Aan de andere kant moet ik eigenlijk blij zijn dat er behalve dan de lens en mijn ego verder niets gebroken is.

Het kan alleen niet op een rotter moment gebeuren. Vrijdagavond vroeg Jeff aan mij wat ik nou anders zou willen doen in mijn leven. En ik wist gelijk dat ik meer wil gaan doen met fotograferen. Hoewel, gelijk? Dat wist ik nadat Jeff zei dat het misschien een idee is om daar meer mee te gaan doen. Maar fotograferen zonder lens is wel een dingetje. 😉 Gelukkig kan de lens gemaakt worden en hoef ik hem maar 6 weken te missen. En nog gelukkiger heeft Jeff nog een andere lens die ik kan (en mag) gebruiken.

Maar? Ho stop! Wat zeg je nou Moniek? Wil je meer gaan doen met fotograferen? “Ja!” Dat zou mij oprecht erg leuk lijken. Er is al eens iemand geweest die een foto wilde gebruiken om als fotobehang voor in de hal te laten afdrukken. Toen heb ik de foto gewoon doorgestuurd, met het idee dat zij dan wel reclame zou gaan maken. Helaas heb ik hier niets meer over gehoord. Erg jammer, maar goed ze kunnen zich bedacht hebben. Toch hoor ik steeds vaker om me heen dat sommige foto’s erg mooi zouden staan aan de muur. En dat kan nu dus.

Langzaamaan ben ik een winkeltje aan het vullen bij werk aan de muur, maar natuurlijk kunnen ook de foto’s die hier op de website staan gekocht worden (via werk aan de muur 😉). En wat zou het leuk zijn als dit gaat lukken. I won’t give up my day job (yet)!

Zo kannonnuh, ben ik hier een partij uit mijn comfortzone aan het stappen door mezelf of eigenlijk mijn werk zo aan te prijzen… En over comfortzone gesproken.

Als we de maandag gewoon even aan het weekend plakken… Vandaag had ik mijn functioneringsgesprek en ik wilde dat eigenlijk het liefste face-to-face. Dit betekende echter wel dat ik naar kantoor moest.

Kantoor, daar was ik al ruim 1,5 jaar niet geweest en toen was ik er niet eens om te werken en was ik niet met het ov ernaartoe gegaan.

En vandaag? Vandaag ben ik met de metro en de trein, door een druk Centraal Station naar mijn werk gegaan. Het pand binnen gelopen alsof ik het niet doodeng vond ofzo. Nee joh, ik flik dit gewoon! We gaan het nu niet hebben over de verhoogde hartslag, de versnelde ademhaling, zweethanden en het enorme verlangen om heel hard terug naar mijn o zo veilige huisje te rennen.

IK BEN TROTS OP MIJ!

Nog trotser werd ik, toen ik ook de terugweg zonder kleerscheuren had afgelegd. Want, mijn hemel, wat zag ik daar tegenop. Had er in eerste instantie geen eens erg in dat ik nog terug zou moeten reizen. En ook al had ik het superlieve aanbod gehad om met de auto naar huis te worden gebracht. Ik heb niet de makkelijke weg genomen. Ik ben niet in mijn oude vertrouwde vermijdingsgedrag gaan hangen. Nee! I took the hard way! And i survived! Weer een stukje sterker. Weer een stukje meer gegroeid. Weer een beetje meer de oude Moniek terug. Of ben ik nu de Moniek 2.0 aan het door ontwikkelen naar een Moniek 3.0?

Voor nu kruip ik weer heel even terug in mijn warme en veilige comfortzone, maar dan wel met de wetenschap dat ik de wereld buiten de comfortzone ook aan kan!

Ik vier de overwinning op mij!

Lieve groetjes Moniek

Gezond worden Persoonlijk

Moniek View All →

Moeder van 3, vriendin van de liefste. Blog open en eerlijk over alles wat mij bezig houdt. Sinds kort aan het fotograferen met als favoriete onderwerpen: Portretfotografie, Straatfotografie en Natuurfotografie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: