Overnachting

Dit weekend was het zover. Een heerlijke hotelovernachting voor Jeff en mijzelf, gekregen van de kinderen.

Vrijdag kon ik gelukkig wat eerder weg van het werk. Het was namelijk nog best een flink stuk rijden. Ons hotel staat in het Brabantse Deurne. Uiteraard hadden we al even gekeken wat er in de omgeving te doen was. Dat was al snel gevonden. We gingen naar de Stippelberg, een natuurgebied daar in de omgeving. Maar goed, zoals ik zei, we moeten nog wel een stukje rijden, dus snel de spullen bij elkaar gepakt en de cameratas zorgvuldig ingepakt. And off we go! Ruim 1,5 uur voor de boeg, maar dat mag de pret niet drukken. Wat de pret wel een beetje drukte was de file waar we al voor de Brienenoordbrug in terecht kwamen. Maar met Somertijd op de radio is elke file te overleven.

Helaas kwamen we er al rijdende achter dat deze file niet voor een paar kilometer was. Dus zijn we tussendoor maar even gestopt voor een burgertje en wat te drinken bij de BK. 2 dezelfde menu’s, het enige afwijkende was het drinken. Ik een Cola Zero en Jeff een gewone Cola. Bij raampje 2 kregen we onze bestelling, nadat we die bij raampje 1 hadden betaald uiteraard. Ik krijg 2 bekers cola in mijn handen waar geen verschil tussen te zien is. En ja, hij heeft dit echt gezegd:

Ik: “Uhm, hoe weet ik wat de gewone en wat de Zero Cola is?”
Hij: “Oh ja, dat ben ik vergeten. Ik weet het ook niet!”
Ik: “En nu?”
Hij: “Nou uh, dat kan je toch proeven…”
Ik en Jeff: *rolling eyes* en rijden weg. Om een stukje verderop tot de conclusie te komen dat er geen cola zero bij zat! *ZUCHT*

Na het eten sluiten we weer aan in de file en komen we uiteindelijk ruim 2 uur na vertrek aan bij het hotel. En wat voor hotel. WAUW WAUW WAUW! Zo groot en mooi. Het hotel was gevestigd in een oud klooster. Vroeger huisde in dit gebouw Het Missiehuis St. Willibrord.

Er zijn nog vele details uit deze tijd terug te vinden in het hotel. Onder andere het kapelletje wat er in het hotel te vinden is; waar op zondag ook kerkdiensten worden gehouden. Nadat we ingecheckt waren zijn we nog een stukje wezen wandelen rond het hotel. Wat een mooie omgeving. Het meest indrukwekkende van de wandeling was wel de begraafplaats, waar de broeders en paters van het klooster begraven liggen.

Het gaf een vreemd soort misplaatste rust om daar te zijn, om langs die graven te lopen. Het gevoel dat ik er niets te zoeken had en een soort sereniteit vochten om voorrang in mijn lijf. En ondanks dat een deel van mij probeerde daar weg te komen, was er een ander deel van mij wat daar wou blijven. Het was een vreemde, maar mooie ervaring.

Na de wandeling gingen we bij Bar Bistro DuCo Deurne nog even een drankje doen en een hapje eten. In de hoop dat we nu wat minder lang zouden moeten wachten. Voor de wandeling waren we voor een koffie, thee en appeltaart gegaan; duurde uiteindelijk ruim 40 minuten voor deze bestelling op tafel stond. Benieuwd hoelang het nu zou duren. Maar eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ze nu een stuk sneller waren. Of zou dat komen doordat ze de helft van de ingrediënten van de nacho’s achterwege hadden gelaten?

Anyhoe, het werd langzaam tijd om onze kamer op te zoeken en te genieten van een nacht slaap in zo’n heerlijk hotelbed. Ja, alleen kwam daar de teleurstelling.

Wordt vervolgd!

Lieve groetjes Moniek!

2 gedachten over “Overnachting

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s