Vakantie

We hebben net 2 weken vakantie achter de rug. Een vakantie waarin we niet heel veel gedaan hebben, behalve enorm veel genoten.

Nou ja, niet veel? we hebben de verjaardag van onze kleine man gevierd, die alweer 4 jaar werd. Geholpen bij 2 verhuizingen en ook nog eens naar Walibi en de Beekse Bergen geweest.

Verder hebben we onze dagen voornamelijk in het zwembadje in de tuin doorgebracht en is Jesse een paar keer wezen wennen op de BSO. De eerste dagen kon ik ook niet heel veel, doordat ik mijn enkel bezeerd had. Iets met snel uit het zwembad willen stappen om binnen te zijn voor het echt hard ging regenen die dag. Stel je voor dat je nat wordt van de regen in het zwembadje…

BSO

Ja, de bso. Wat vindt hij het leuk. Hij zit bij zijn beste vriendje in de groep en we hoorden van de (zoals Jesse haar noemt) BSO-mevrouw dat ze gelijk onafscheidelijk waren. Ze hebben het zo druk met spelen op de BSO dat er geen energie overbleef voor de avonden. Zodra hij thuis was, viel hij in slaap. Gelukkig was dit alleen de eerste 2x zo en kan hij inmiddels een beetje wakker blijven na een dagje BSO. Dat is maar goed ook, want vanaf morgen begint het werk weer en dus ook de volle tijd op de BSO.

Walibi

Aan het einde van de eerste week, toen ik weer kon lopen, zijn we een dagje naar Walibi gegaan. Danisha en Rick hadden allebei iemand (Timo en zijn broer(tje)) meegenomen en gingen naar de stoere attracties. Wij gingen met Jesse op pad en bleven steken bij de attracties voor kinderen tot 100cm. En eerlijk.. die attracties zijn voor mij al heftig genoeg hoor. Ik bedoel.. Wie verzint het om de Crazy River ook deels achteruit te laten gaan. Gelukkig zat Jesse voor en ik achter Jeff, waardoor ik stiekem kon jammeren dat ik het echt echt echt niet grappig vond! Ook ben ik met mijn hoogtevrees het reuzenrad in gegaan. Ik liet het van Jesse afhangen en die was dolenthousiast en wilde er heel graag in (goeie leer voor de volgende keer: Jesse is nergens bang voor, dus die mag niet meer beslissen). Dus met zweethandjes de rit in het reuzenrad doorstaan. En zo werkten we ons van attractie naar attractie. Een heerlijke dag, prachtig weer, veel gelachen, enorm genoten, niet te druk en die digitale wachtrij is wat mij betreft een blijvertje!

De tweede week

De tweede week zat het weer niet echt mee en hebben we dus echt niet veel gedaan. Wel ben ik met mijn lieve vriendinnetje wezen lunchen. We kwamen er achter dat ondanks dat we al ruim 10 jaar lief en leed delen, we nog niet 1x samen waren wezen lunchen of iets. Werd dus hoog tijd! En het was ook nog eens supergezellig. Ik zeg: “Voor herhaling vatbaar!” Gelukkig denkt zij er hetzelfde over 🙂

Beekse Bergen

Aangezien we Blijdorp van voor naar achter en van links naar rechts kennen, hebben we gekozen voor de Beekse Bergen, daarbij zou het in Rotterdam rotweer worden en in Hilvarenbeek niet. Dus off we go!

De Beekse Bergen kan je op een aantal manieren ‘doen’. Je hebt de wandel-, boot, bus- en autosafari. De bus-safari reed -in verband met corona- niet. Dus bleven de wandel-, boot- en autosafari over. We begonnen met de wandelsafari. Eigenlijk wilden we wel als eerste met de boot gaan, maar aangezien we daar ruim een uur op moesten wachten, besloten we voor de wandelsafari te gaan. Na de roofvogelshow zouden we dan de boot pakken. Dat was in ieder geval het plan. Alleen uhm dat kwam er dus niet van. Toen we bij de roofvogelshow aankwamen, was het net vol. Helaas pindakaas. Nou, weet je, wij gaan daar wel zitten en wachten op de volgende. Mijn voeten en rug vonden dat een prima plan. Dus zo gezegd zo gedaan. Drie kwartier later mochten wij dan eindelijk de arena (heet dat zo?) in. Vlak voor het naar binnen gaan, viel Jesse en besloot ik hem te dragen naar onze plek.

Helaas miste (of eigenlijk raakte) ik onderweg een kuiltje. En ondanks verwoede pogingen om mijn balans te hervinden, ging ik naar de grond, waardoor ik ineens zelf de attractie was.

Door de reflex om die kleine zoveel mogelijk te behoeden voor de klap, is er bij mij van alles bezeerd geraakt. Jesse had –behalve een flinke schrik– niets aan deze val over gehouden. Wel een paar kapotte knieën, maar dat was de reden dat ik hem was gaan dragen 😉

Wij werden met een auto naar onze auto gebracht, want lopen zat er echt niet meer in voor mij. Een deel van de route ging over de route van de auto-safari. En toen Jesse enthousiast zei dat hij een babygirafje zag, reed de dierentuinmeneer met de zebra-auto zomaar van de weg af naar de giraffen toe en stopte er bijna tussenin. Wat een machtig gezicht en wat een gave ervaring ook om even zo getrakteerd te worden op een goed zicht op de drie! babygirafjes.

We hebben zelf nog wel de autosafari gedaan. Ik dacht echt dat dat wel kon. Maar hoe lager het adrenalinepeil kwam, hoe meer pijn ik kreeg. ’s avonds kon ik de trap niet eens op en heb ik dus op een matras in de woonkamer gekampeerd. (ook een soort van vakantie vieren toch? Kamperen...)

En nu is onze vakantie dan echt voorbij. Ik ben hem geëindigd zoals ik hem ben begonnen, met een zere enkel. Alleen gaat deze wat langer aanhouden ben ik bang. En dan heb ik het nog niet over de andere pijntjes…

Lieve groetjes Moniek!

Persoonlijk

Moniek View All →

Moeder van 3, vriendin van de liefste. Blog open en eerlijk over alles wat mij bezig houdt. Sinds kort aan het fotograferen met als favoriete onderwerpen: Portretfotografie, Straatfotografie en Natuurfotografie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: