Awkward

awkward: 1:onhandig, onbeholpen 2:onpraktisch 3:ongelegen, ongunstig (datum, tijdstip) 4:gênant: awkward situation pijnlijke situatie 5:opgelaten, niet op zijn gemak

oftewel…. Moniek!

Awkward Moments Day

18 maart is Awkward Moments Day. Waarom is daar een dag voor? Zodat je elk jaar weer wordt herinnerd aan al die awkward situaties. En wie heeft dit woord überhaupt bedacht? Moet er zo over nadenken hoe ik het moet schrijven. Lekker ook in een blog wat gaat over awkward moments day.

Awkward Moments

Toen ik zag dat Awkward Moments Day er aan zat te komen, kwamen de herinneringen aan mijn persoonlijke awkward moments naar boven. En dat zijn er nogal wat. In eerste instantie dacht ik er een paar in chronologische volgorde te beschrijven. Maar daar raakte ik al snel in de war. Dus ik heb de –naar mijn idee– leukste uitgepikt. Ben je er klaar voor?

Long time…

Het is druk in de stad als ik in de verte een vriendin zie lopen. Ik heb haar al een tijdje niet gezien en heel enthousiast begin ik –in dus een heel drukke stad– haar naam te roepen. Ze kijkt niet op of om –de rest van de mensen overigens wel– en ik denk dat ze mij niet hoort. Dus ik versnel mijn pas om haar in te halen. Op het moment dat ik vlakbij ben, roep ik nog een keer haar naam en ze kijkt om…. Oeps.. dit is dus heel iemand anders. Met het schaamrood op mijn kaken, doe ik alsof ik een stuk verder kijk en begin weer harder te lopen. Voor de vorm roep ik zelfs nog maar een keer die naam. Toen kenden we het woord nog niet. Nu zouden we zeggen: “Zo! Dat was awkward zeg!

Pukkel

Na een dagje in de stad zit ik met dochterlief -toen 3 of 4 jaar- in de tram. Tegenover mij zit een mevrouw die ik nog herkende uit de tijd dat ik bij de A&P werkte. Dochterlief zit naast mij de mevrouw in kwestie eens goed te bekijken. En geloof me als ik zeg dat ze dat heel uitgebreid en vooral opvallend kon doen. De mevrouw in kwestie herkende mij niet en dat vond ik helemaal prima. Na een paar minuten ongegeneerd staren, kijkt dochterlief mij aan en zegt (hard genoeg dat iedereen in de tram het kon horen): “Mam, die mevrouw heeft wel een hele grote pukkel op haar gezicht hè!” Oh My… Kan iemand mij wegdragen. Met een vaag knikje en een ongemakkelijke glimlach excuseer ik mij en mijn dochter en ben er de eerste beste halte uitgestapt. Nog 2km lopen. Lekker hoor…. Nu kunnen we -dochterlief, ik en iedereen die dit verhaal hoort- er hartelijk om lachen. De mevrouw in kwestie heb ik gelukkig nooit meer gezien.

Voor degene die het zich afvragen… Kinderen spreken de waarheid.

Koopzondag in de OOsterhof

Dit is er ook wel een hoor. Weet alleen niet zeker of hij wel in dit rijtje thuis hoort. Maar denk het wel.

Picture this: Drukke koopzondag in de Oosterhof (Rotterdam) en dan ineens zie je een bekende lopen. Ik zeg, vriendelijk als ik ben: “Hé, hoe gaat het?” Waarop hij supervriendelijk zegt dat het goed gaat en zelfs vraagt hoe het met mij gaat. We raken in gesprek. Het hele gesprek kan ik niet op zijn naam komen. Maar dat ik hem nog ken van school, staat voor mij buiten kijf. We hebben het ook over vroeger, en hoe het nu gaat. Ik denk dat we een minuut of 10 hebben staan kletsen. Toen werden degene met wie ik was ongeduldig en moest ik verder. Degene waar ik mee in de Oosterhof was stelde vervolgens de legendarische vraag : “Waar ken jij Henke Larsson van?Huh? Henke Larsson? Ja, die voetballer van Feyenoord.” En ik maar denken dat ik hem van school of iets kon. We hebben in ieder geval een gezellig gesprek gehad.

Schoenen

Deze valt eigenlijk een beetje in het niets bij de vorige, maar is toch wel het vernoemen waard. Al is het puur vanwege het feit dat ik zeker weet dat sommige het zullen herkennen.

Lekker een dag gewerkt. Vanmorgen in alle haast naar het werk, want ik had me verslapen. Verslapen in mijn wereld betekend dat ik slechts een kwartier te vroeg op het werk ben ipv ruim een half uur. Gelukkig hoef ik vandaag maar een half dagje. Halverwege de middag zit ik dan ook weer in de trein naar huis. Ik zie iemand naar mijn schoenen kijken en denk: “waarom?” Onopvallend probeer ik naar mijn schoenen te kijken, want tsja, je gaat je toch afvragen waarom iemand naar je schoenen kijkt. En dan… schrik! 2 verschillende schoenen aan. Een donkerbruin enkellaarsje met ronde neus en een lichtbruin enkellaarsje met een puntige neus. Dus ook echt totaal verschillend. In een wanhoopspoging probeer ik mijn ene voet achter mijn andere te verstoppen, maar het kwaad is al verschiet. Het enige wat ik nog wil is verdwijnen… Awkward!

En dit is slechts een klein deel van wat naar boven kwam. Heb jij wel eens een echt Awkward momentje gehad? Wil je hem hieronder delen? Ik ben namelijk wel heel erg nieuwsgierig!

Lieve groetjes Moniek

Persoonlijk

Moniek View All →

Moeder van 3, vriendin van de liefste. Blog open en eerlijk over alles wat mij bezig houdt. Sinds kort aan het fotograferen met als favoriete onderwerpen: Portretfotografie, Straatfotografie en Natuurfotografie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: