Back to square one

Eigenlijk zou ik dus best even een klein feestje mogen vieren. Pak jij de chips, dan pak ik de cola?!

Yups.. Ik ben terug bij af… Back to square one. Althans die 90 komt wel weer heel erg in de buurt. En ik doe nog wel zo mijn best… Elke dag weer neem ik mij mezelf voor om vandaag echt goed op te letten op wat ik naar binnen werk.

Opletten

Misschien is goed letten op wat ik naar binnen werk niet een heel goed plan. Ik bedoel, ik kan heel goed opletten hoeveel kaakjes en chippies ik naar binnen werk, maar beter zou natuurlijk zijn om ze niet naar binnen te werken. Daar is dan weer dat stemmetje wat zegt dat het allemaal toch niet uitmaakt. Het gaat je toch niet lukken. Het is onbegonnen werk. Alles wat je afvalt, vreet je er daarna toch weer aan.

Feestje

Dat stomme stemmetje. Als ik daar toch eens vanaf zou komen. Zit ik van de week nog sorry te zeggen vanwege allerlei rottige dingen die ik over mezelf denk en tegen mezelf zeg, om dan vandaag op de weegschaal te staan en me rot te schrikken. Maar waarom schrikken? Ik zou eigenlijk blij moeten zijn dat ondanks de zakken chips en glazen cola en koekjes en chocolade en gewoon brood en pasta en en en en en het niet richting de 100 schiet. Eigenlijk zou ik dus best even een klein feestje mogen vieren. Pak jij de chips, dan pak ik de cola?!

Koolhydraatje

Oké, zonder grappig te doen. Ik was zo lekker op dreef, maar het lukt me niet meer. Ja ’s ochtends wel, dan eet ik netjes een kha boterham of cracker. Tussendoor thee zonder suiker. Maar dan de lunch, dan begin ik met een ei en een kha cracker of boterham om dan vervolgens nog een luchtige cracker (of 3) met hagelslag te nemen. En daarna is het hek van de dam, dan neem ik nog een koekje of kaakje. Of weet je, laten we gek doen, ik neem gewoon nog een broodje pindakaas ofzo. En dan bij het avondeten kijk ik ook niet echt naar een koolhydraatje meer of minder.

Gelukkig heb ik mezelf ’s avonds volledig in de hand en eet ik geen chips (minder dan voorheen) en drink ik ook geen colaatje. Nee, ik eet inderdaad minder chips dan voorheen, maar ik eet het wel. Probeer mezelf wel aan max 1 schaaltje te pakken, moet zeggen dat de verleiding om een slaschaal te pakken wel steeds groter wordt. En je moet me geloven als ik zeg dat ik geen colaatje drinkt, ik drink namelijk 1 of 2 longdrinkglazen cola, dus geen colaaTJE! 😉

Geen grap

Ach weet je, ik maak er nu weer een grap van, maar ik baal er echt wel van dat ik het niet in de hand heb. Pas geleden alle -toen te- grote kleding weggedaan en nu worden de grootste maten die ik nog heb toch langzaam aan te strak. Er moet dus wel weer echt iets gaan gebeuren, anders gaat het me veel geld kosten en dat wil ik niet. Hé, begrijp me niet verkeerd. Shoppen is echt wel leuk! Maar dan wel een maatje kleiner en niet een maatje groter!

Let’s do this

Vandaag in de auto onderweg naar huis vanaf therapie zat ik te denken dat ik dan wel sorry zei tegen mezelf over de lelijke dingen die ik heb gedacht over mezelf, maar dat betekend niet dat ik niet aan mijn gezondheid hoef te denken. Dussssss Let’s do this! Niks meer snoepen en nu echt gaan opletten op wat ik eet – dus niet letten op wat ik naar binnen werk.

Hoe dan?

Geen flauw idee. Ik heb het idee dat dat hele koolhydraatarme op dit moment niet echt lijkt te werken voor mij. Dus daar moeten we even wat op gaan verzinnen. Ik zit namelijk ook nog met een te hoog cholesterol waar ik op moet letten, wat met koolhydraatarm weer niet zo lekker samen gaat omdat je dan meer vetten moet eten…

Kort samengevat:

Minder eten, meer bewegen – oja, maar nu ik weer meer werk (jaaaaa inmiddels bijna weer volledige dagen) wordt dat ook weer een stuk lastiger in te plannen. Merken jullie ook op dat ik nu alweer begin met het bedenken van excuses? Ik merk dat in ieder geval wel bij mezelf.


Tijdens therapie was ik een beetje uitgezoomd – ander verhaal-, maar tijdens dat uitzoomen zat ik me te bedenken dat ik als ik thuis zou komen, mijn hardloopkleren en -schoenen aan zou gaan doen en dan een stuk gaan (hard)lopen. Evi Les 1! Ik zag het helemaal gebeuren. Precies genoeg tijd tussen therapie en de online meeting die ik vanmiddag had. Ja! Kom maar op, dacht ik. Dit gaan we even doen. Dit wordt de nieuwe start. Tot ik naar buiten stapte en merkte dat het regende, weg was de motivatie om te gaan hardlopen.

Guess What…

Ik ben op de bank gaan liggen in plaats van te gaan hardlopen. Poging 1 mislukt! Hoor jij ook dat stemmetje opkomen? Ik wel…. Maar dit keer ga ik hem geen kans geven. (uhm ja, kennelijk is mijn stemmetje een hij) Nee! Ook op dit punt neem ik de regie over. Misschien lukt het me niet om komende week of die week erna in het gareel te komen. Misschien lukt het me volgende maand pas… Maar dat het mij een keer gaat lukken, dat staat vast! Alles komt op zijn eigen tijd. Ook dit!

Lieve groetjes Moniek

Gezond worden

Moniek View All →

Moeder van 3, vriendin van de liefste. Blog open en eerlijk over alles wat mij bezig houdt. Sinds kort aan het fotograferen met als favoriete onderwerpen: Portretfotografie, Straatfotografie en Natuurfotografie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: