Mammograaf

Wil degene die dit apparaat heeft uitgevonden nu opstaan? Zodat ik hem even een flink pak rammel kan geven!

Hem? Ja! Hem! Dit apparaat kan nooit door een vrouw zijn bedacht. Het is zo ongelooflijk vrouwonvriendelijk. Niet te doen! Je moet in de meest onmogelijke positie gaan staan en dan wordt je borst plat gedrukt met een kracht van 12 tot 20 kilo (mijn idee is dat het veel meer was dan 20 kilo!)

Fotootje

Vandaag mocht ik er voor het eerst aan geloven. De afgelopen weken behoorlijke steken gehad, dus vond de huisarts het nodig om, zoals ze zei: “even een fotootje te laten maken.” Haar letterlijke woorden dus hè.. Even een fotootje maken. Gewoon om alles uit te sluiten. Natuurlijk begrijp ik dat het goed is. Maar het is niet ‘even een fotootje maken’. Het is ‘even een kleine marteling’ ondergaan.

Corona

Ik ben iemand die altijd ruim op tijd is. Heb ik een afspraak om 9 uur dan ben ik er om 8:30, moet ik werken zit ik ook ruim een half uur van te voren klaar om aan de slag te gaan. Vandaag was dus niet anders, om 14 uur moest ik me melden bij de röntgen, dus om 13:30 kwam ik aan bij het ziekenhuis….. Mag je door de coronamaatregelen pas 10 minuten voor je afspraak naar binnen.

Gelukkig was het lekker warm buiten en kon ik in het zonnetje heerlijk op een bankje wachten. Oh nee wacht, dat zou de ideale situatie zijn. Ik zat in de kou op een koud bankje te wachten tot ik eindelijk naar binnen mocht. Mijn vingers vielen nog net niet van mijn handen van ellende. Brrrrr

Eindelijk

13:50 hèhè ik mag naar binnen. Ik haast me naar de ingang waar ik wordt opgevangen door een vriendelijke medewerker die mij eerst allerlei vragen stelt over waar ik moet zijn en hoe laat en of ik coronaklachten heb. Met een loopneus –door de kou– die verstopt ging achter mijn mondkapje- zei ik van niet en mocht ik mijn handen gaan desinfecteren en door naar de aanmeldzuil.

Nadat ik me daar heb aangemeld, kan ik door naar de röntgen om me daar te melden (je meld je wat aan in zo’n ziekenhuis tegenwoordig). “Door de klapdeuren bij de rode muur is wachtkamer 5, daar mag u wachten.” Super!

Wachtkamerkriebels

Eenmaal in de wachtkamer slaan de zenuwen echt toe. Elke keer dat de deur opengaat hoop ik dat het voor mij is… En weer niet. De vrouw die met mij in de wachtkamer zit is niet echt aanspreekbaar(waarschijnlijk ook zenuwachtig). Dan maar even wat nieuws lezen op mijn telefoon. Afleiding afleiding afleiding… En dan lees je dat de geplande zorg gestaakt gaat worden. Even slaat de schrik me om het hart. Ze zullen toch niet nu naar buiten komen en zeggen dat het onderzoek niet doorgaat. Maar gelukkig word ik al snel geroepen en mag ik mee naar binnen. Joepie!

Kwetsbaar

En daar sta je dan. Bovenlijf ontbloot, onwetend wat er gaat gebeuren en stikzenuwachtig en daardoor extra kwetsbaar. Wat een monster van een apparaat. Misschien zijn die indianenverhalen toch waar en gaat dit echt zeer doen. Nee! Hou ik mezelf voor. Dat zal wel meevallen. Men maakt het al snel erger dan het is.

En ondanks dat ik weet dat het slechts een onderzoek is om alles uit te sluiten en dat er geen gekke dingen te voelen zijn in mijn borst, is het toch een spannende aangelegenheid. Gelukkig had ik een fijne radiologieverpleegkundige. Ze was heel rustig en zei dat het echt wel even vervelend is, maar het is voor een goed doel. “Ik weet goede doelen die minder pijnlijk zijn. Ik maak wel wat geld over naar het KWF ofzo!

2020

Bij de derde foto (die ook nog eens over moest) werd het me echt even te veel en begon ik af te geven op de uitvinder van deze machine. Dat niet alleen de machine, maar ook de uitvinder vrouwonvriendelijk is, dat het veel te pijnlijk is, dat ik dit nooit meer zal laten doen en het iedereen zal afraden. En ga nog maar even door. Waar zij volledig mee instemde en aangaf ook niet te begrijpen dat we anno 2020 nog zulke pijnlijke handelingen moeten ondergaan om er achter te komen of er geen gekke dingen aan de hand zijn. Om vervolgens met haar allerliefste glimlach mijn borst weer te pletten tussen de twee platen. Als ik zeg dat het echt niet platter kan, zegt ze van wel en laat de bovenste plaat nog een stukje verder zakken. AUW! Bijna zou ik denken dat ze iets tegen mij heeft. Gelukkig won mijn verstand het van mijn gevoel en wist ik dat ze dit alleen maar deed omdat het haar werk is.

Maar goed, we leven dus in 2020 en met de huidige wetenschap zou het toch mogelijk moeten zijn om een vriendelijker en vooral minder pijnlijk apparaat uit te vinden om dit vrouwenmartelwerktuig te vervangen.

Zoals ooit in de Trouw stond

Als mannen voor onderzoek hun penis zo moesten laten platdrukken, ‘dan hadden ze binnen de kortste keren een andere machine uitgevonden’.

En zo is het dus maar net. Nu schijnt het dat er een wel andere machine in omloop is, waarbij je borst niet zo plat als een dubbeltje geplet wordt. Mocht ik nog een keer moeten, dan hoor ik graag in welk ziekenhuis ze deze hebben! Al moet ik er voor naar de andere kant van het land. Dit nooit meer!

En ja, ik weet dat ik vanaf mijn 50ste elke zoveel jaar opgeroepen ga worden voor zo’n mammografie, maar ik denk er nog even over na voor ik zeg dat ik ga. Gelukkig heb ik ook nog wel even. Ben tenslotte pas 29 (in mijn hoofd). Ach en dit roep ik nu, terwijl ik enorm hoog in mijn emoties zit. Als die oproep daar is, ga ik er zeer waarschijnlijk braaf naar toe. Net zoals met het bevolkingsonderzoek voor baarmoederhalskanker. Ook daar ga ik netjes elke keer naar toe. Ook al weet ik van te voren dat het geen prettig onderzoekje is. (Stukken prettiger dan de mammografie overigens. Dat dan weer wel.)

Wachtkamerkriebels deel 2

Na de marteling het onderzoek mocht ik me aankleden en nog even in de wachtkamer plaatsnemen. De radioloog ging de foto’s bekijken en bepalen of er nog een echo gemaakt moest worden. Een echo? Ow help! Dat zal niet goed zijn dan… En daar kwamen de hoofdpijn en de misselijkheid van de zenuwen.


Toen ik in de wachtkamer terugkwam zat daar nog steeds dezelfde vrouw die ook even moest wachten. Even! Ja, ze zat daar dus al een behoorlijke tijd. Ze zat er zeker al een minuut of 5 voordat ik naar binnen werd geroepen en dus al die tijd tijdens mijn onderzoek. Dus ik zag het al gebeuren dat ik nog wel een tijdje hier zou zitten. Gelukkig was dit niet het geval en kwam al snel het verlossende woord. Ik mocht naar huis en morgen de huisarts bellen voor de uitslag. En weg waren de zenuwen…

Tranen

Heb ik dat hele onderzoek doorstaan zonder tranen en me er door heen gesleept door flauwe grapjes te maken en een beetje te foeteren op dat stomme apparaat, stap ik de auto in waar Jeff op me zat te wachten… wat denk je? Yups! Het hek van de dam… een dijkdoorbraak… hoe je het ook wilt noemen… het kwam er allemaal even uit. De zenuwen, alles. Maar na even flink gejankt te hebben, was dat er ook weer uit en konden we de kleine man op gaan halen.

Lieve groetjes M0n13k

Tijdens het schrijven van dit blog en het opzoeken van de link over het staken van geplande zorg, kwam ik dit bericht tegen met reacties van de diverse ziekenhuizen op het nieuws.

Uitslag

Inmiddels is de uitslag binnen en deze was helemaal goed. Ik ga dus even opgelucht ademhalen!

Persoonlijk

Moniek View All →

Moeder van 3, vriendin van de liefste. Blog open en eerlijk over alles wat mij bezig houdt. Sinds kort aan het fotograferen met als favoriete onderwerpen: Portretfotografie, Straatfotografie en Natuurfotografie

4 Comments Plaats een reactie

  1. Moest toch een beetje lachen hoor….maar dat komt door je manier van schrijven hoor !!
    Lijkt me inderdaad allemaal erg vervelend en logisch dat je ff de emoties liet gaan.
    Ook dit weer doorstaan!!
    Weet je wat vervelend is trouwens….een stokkie in je neus…..of valt dit dan toch wel mee bij jou verhaal ? 😊😊

    Geliked door 1 persoon

    • Hahaha dat stokkie in mijn neus lijkt me helemaal vreselijk! Moet er niet aan denken!

      Ben alleen maar blij dat je er om moest lachen. Wilde het niet te zwaar maken. Dat is dus gelukt 😉

      lachen helpt zeggen ze…. dus daar blijven we gewoon mee doorgaan.

      Like

  2. Het is inderdaad een vreselijk onderzoek ik kan er niet tegen en ze houden mij vast omdat ze bang zijn dat ik onderuit ga. Het erge is dat er wel degelijk op een andere vriendelijke manier onderzocht kan worden. Maar nu moeten eerst de kosten van dit apparaat eruit gehaald worden. Ik ga in staking en wil het andere apparaat.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: